Ochrona wód podziemnych
Zagadnienie ochrony wód podziemnych jest różnie traktowane w różnych krajach. niespełna w każdym przyjmuje się podobne kryteria wydzielania stref ochronnych i działalności w ich obrębie, jednakże przypisuje się im inne znaczenie.
Kryteriami są:
- granice obszarów zasilania, układ powierzchni i jej użytkowanie (lasy, rolnictwo, budownictwo, transport),
- rodzaje gleb,
- budowa geologiczna podłoża,
- warunki hydrologiczne i hydrogeologiczne ogółem z klimatycznymi,
- sposób i maniera ujęcia oraz jego wcięcie techniczny,
- zasięg oddziaływania ujęcia,
- jakość wód podziemnych,
- górnictwo,
- ochrona przyrody i krajobrazu.
Poczynania ochronne zależą od czasu wymienionych warunków przyrodniczo-technicznych, jednakże z reguły od czasu możliwości przenikania zanieczyszczeń do eksploatowanego poziomu wodonośnego z istniejących lub potencjalnych ognisk zanieczyszczeń. Ich rozpoznanie ramię w ramię zasób wiedzy o zasobach i jakości chronionych wód stanowi podstawę prawidłowego wyznaczania stref, wymiarowania oraz zaprojektowania sieci obserwacyjno-kontrolnej i opcjonalnie dodatkowych zabezpieczeń.
Wytyczanie stref ochronnych tkwi tradycjami przede wszystkim w zabezpieczeniu wody poprzednio bakteriami chorobotwórczymi. Strefę ochrony bezpośredniej (I) wyznacza się zwykle w przeciętny sposób schematycznie opierając się na praktyki, np. zakreślając około studni pierścień o promieniu 10 m, lub podając odpowiednią odległość od czasu końca drenu, i tak dalej przy wymiarowaniu strefy tak zwanej ochrony pośredniej (II) uwzględnia się kierunek przepływu wody do ujęcia i władza innych okoliczności. Głównym miara jest lecz śladowy godzina przepływu wody podziemnej (w strumieniu wód podziemnych) potrzebny do samooczyszczenia się wody z bakterii chorobotwórczych. wielokrotnie nie uwzględnia się ani roli nadkładu, natomiast więc warunków panujących ponad zwierciadłem wód podziemnych, ani możliwości wyznaczenia następnej strefy ochronnej (III) - zewnętrznej.